Başlangıç / Kelimeler / Yüreğimdeki Kelimeler / Aç kapını ben geldim

Aç kapını ben geldim

Kapıyı çaldığımda evde olduğunu biliyordum. Nerde olabilirdi ki başka. Ya bana gelirdi yada evinde kalırdı. Başka hiçbir yere gitmezdi. Kapıyı açtı. Bana baktı. Gözleri fal taşı gibi açılmıştı. Beni gördüğüne inanamıyordu. Duraksadı önce. Ne yapacağını ne söyleyeceğini şaşırmıştı.

” İçeri davet etmeyecek misin” diye sordum gülümseyerek. Sessizliği ben bozdum.

“Ta tabi “ diyebildi sadece. “Hoş geldin”.Eliyle içeriye davet etti “Seni beklemiyordum.” Diyerek.

“Biliyorum” dedim gülümseyerek. Ufak bir sessizlik oldu birbirimize baktık. Sonra sarıldık. Birbirimizin kollarında gülümsemeye çalışan iki ağlak surattık.

“Hiç ummazdım bir gün bana geleceğini. Benden sürekli kaçardın. Ne zaman ziyaretine gelsem evde yok numarası yapardın. Oysa oysa şimdi burdasın”

“Haklısın” dedim. “Ömrümün büyük bir kısmı senden kaçmakla geçirdim. Evde yok numarası yapsam da bir yolunu bulup hep içeri girerdin. Bu kez ben sana gelmek istedim.” Bir müddet sustuk. “ Eğer izin verirsen bir süre sende kalmak isterim”.

Sevindi … “Tabi ki” dedi.

“Evin her zamanki gibi soğuk ama insanı diri tutuyor” dedim.

Güldü.” Halbuki beni kış sanıp kaç yalancı bahara aldanmıştın” dedi.

Haklı bakışlarından kaçmaya çalışırken gözüm duvardaki resme takıldı. Ağrı dağıydı. “ Ne çok yaradanı varmış bu dağın” dedim.

“Bir zamanlar sende onlardandın.” Sustu önce. Sonra devam etti sözlerine.” Uzun zaman önce umudu kesmiştim. Sahi ne oldu da bana uğradın.”

“Sorma” dedim sadece. Gözümden düşen bir damla yanağımdan aşağı doğru yer çekimini ispata çalışıyordu umarsızca.” Ben senden değil kendimden kaçmışım. Ve ne zaman kendime dönsem yanlışlarda bulmuşum.”

Yüzü yere bakıyordu. “Olgunlaşmışsın” dedi sadece. “ Neyse yorgunsundur sen uzan dinlen biraz. Daha çok vaktimiz var birbirimizi dinlemeye.”
Başımı yastığa koyduğumda ona seslenerek “seni………”(sözümü bitirmeme fırsat vermeden) “ bende seni çok özledim” dedi gülümseyerek. Bundan sonra her şey düzelecek. Yaralarına üşüşen böceklere kafanı takma. Onlar bu eve asla giremeyecek.

Gözlerimi kapadığımda içimde bir huzur vardı. Onu ne kadarda yanlış tanımışım. Gerçek ondan kaçmak değil onunla yaşayabilmekmiş . Halbuki ben bunu yeni anladım. SEN benim en büyük yanılgım… SEN beni koruyan gizli sığınağım… SEN… İyi ki varsın… YALNIZLIĞIM…

Facebook Yorum

Hakkında: burakveelif

Ben burakveelif..! Yıllardır kullandığım tabir ile, “internet denizinde bir damla”. Yaklaşık 10 yıldır blog yazarlığı ile beraber, amatör olarak başladığım web maceramda, başta joomla!, wp, smf gibi hazır scriptlerin yanında html, php gibi yazılım dilleri ile de "amatör" olarak ilgilenme fırsatı buldum. Detaylar için lütfen tıklayınız>>>

İlginizi Çekebilir

Gittin..!

  İmkânsızımdın sen benim. Hayalim, ulaşılmazım. Geceleri gözlerimi kapatmadan karşımda gördüğüm hayalim, düşlerimde bile kaybetmeyi …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir